Yine yüzükoyun yattım odamda.Tavan beyaz , duvarlar şampanya rengi..
Düşünüyorum hep...Gerçe başıma ne gelirse bu düşüncelere dalmaktan geliyor.
Düşündükçe her olayı kurgulamaya..ve o kurguları yaşamaya başlıyorum..
Kurguladım yine..Gözüm o boyuna rengarenk çizgili perdeye takıldı..Upuzun
yollar geldi aklıma..Gidersin..Yollar hiç bitmez diye düşünürsün.ama yolların
tükenir bazen..Gidecek yer vardır..Dönecek yer kalmamıştır..Gidebildiğim yere
kadar gidiyorum şimdi..Sadece gidiş var bu yolda..Giderken adımlarımı siliyorum.
Ne beni bulan olsun ne de geri dönüş yolunu bulayım ..Off..çizgili perde..
Gitmek istemiyorum artık...Aslında istiyorum ama izimi bırakı

da gitmek istiyorum.
Bu sefer arkamdan gelebilsinler..Gelenleri görmek...Son seferim olunca kimler aradı
diye düşünmeyip yanımda yürüyenlerin sıcaklığını hissedip mutlu olmak istiyorum.
Yanımda yürüyenler...!
Previous PageNext Page